Wat je altijd al had willen worden?

Open deurdag

    Zaterdag 24 augustus 2019.
    Vrijblijvende inloop tussen
    11.00 en 13.30 uur.
    Van harte welkom.

SCHRIJF EEN BERICHT


Velden gemarkeerd met * zijn verplicht. Je e-mail-adres wordt niet gepubliceerd. Om veiligheidsredenen slaan we je ip adres op. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, verwijderen of niet te publiceren.

Bij het versturen van mijn gegevens ga ik akkoord met de voorwaarden.

 

 

 

REFERENTIES

UW MENING OVER KLIMOP-OPLEIDINGEN

Leen de Vries uit Pernis |
02 januari 2017
  
-EEN BEETJE JAMMER-

Daar zit ik nu dan. Op mijn VRIJE dinsdagavond.
"Jij Leen. Een vrije dinsdagavond?" Zul je vragen.
Jawel, echt waar. Een gehele vrije dinsdagavond!
Met helemaal niets te doen.
Alhoewel. Niet op het opleidingsinstituut althans, aan de
Strevelsweg op Zuid.

En met die heerlijkheid aan vrije tijd denk ik vanavond toch nog
eens terug aan vorige week. Toen ik voor de laatste keer de
deur van Klimop achter mij dicht liet vallen.
En gemengde gevoelens heb ik dan opnieuw, als ik terugdenk:

Want 'Just-like-that' neem je daar 's avondslaat afscheid van
je Sportmassage-makkers, je opleidingsgenoten met wie je een
jaar lang in je bijna blote nixie, dik en dun gedeeld hebt. In
letterlijke zin! En van welke groep mensen er inmiddels zelfs
goede vrienden van je geworden zijn.
En niet zomaar.
Want dat na elf inspannende maanden achtereen, dinsdag na
dinsdag, tezamen met uiterst onzekere schreden het
trappenhuis van het Verzamelgebouw naar boven gewankeld te
zijn. Angstig vervuld met de onzekerheid over wat Rinus deze
keer weer van plan is.
Rinus, onze trouwe docent. Rinus, altijd streng en rechtvaardig.
Rinus, die kale van 'een beetje jammer".. wanneer we weer
eens massaal de verkeerde kant op effleureerden.
Maar aldus liepen we vorige week dinsdagavond wel apentrots
de massageschool weer uit.
Met een dikke diploma op zak. En met in onze handen een grote
bos bloemen.
Van diezelfde Rinus. Inmiddels onze steun en toeverlaat.

Dus daarom ook; Shit!...
Want hoe lief bovengenoemde mij allemaal geworden zijn? Zien
zal ik ze waarschijnlijk niet veel meer. De Frigo-inborst
kennende. Bijna op zeker!
Dra start ik mijn auto en dan is dit leerzame hoofdstuk
geschiedenis.

En dus voordat...
voordat ik mijn bolide de parkeerhaven aan de Strevelsweg
uitdraai, tune ik mijn autoradio voor de laatste keer dit jaar, op
de late dinsdag-avond half-elf, nog eens op Radio-2. En duurt
het vele minuten voordat ik wegtuf.
Met een raar gevoel staar ik in mijn achteruitkijkspiegel en laat
ik de emoties met betrekking tot het afgelopen leerjaar de
vrije loop. Voor het eerst dit jaar. Nu het eindelijk kan. Nu de
buit binnen is!
Ondertussen luisterend naar de geluiden van 'het theater van
het sentiment' op de radio. Naar de muziek en hoogtepunten
uit een jaargang lang, lang geleden.
...
En al luisterend, realiseer ik me
dat als ik hier over -tig jaar misschien opnieuw sta...
en ik mijn autoradio afstem...
op misschien opnieuw 'het theater van het sentiment'...
en we terugblikken op het jaar 2009...
dat we het dan hebben over een prachtig jaar!
Met een superleuke Sportmassage-groep.
In een superverzorgd opleidingsinstituut.
Met een geweldenaar als leermeester.

Rinus, een betere leerschool hadden wij ons niet kunnen
wensen!
Namens de gehele groep wil ik je bij deze nog eens heel graag
bedanken voor alles wat jij het afgelopen jaar voor ons
betekent hebt.

Jou Klim-Op reikt tot ongeëvenaarde hoogte!
Echt waar.

Nogmaals bedankt en groet,
Leen de Vries
DISCLAIMER